دانشگاه پیام نورآموزش و کاوش در یادگیری، رفتار و شناخت3116-10222120260321The Effectiveness of Social Competence Skills Training on Increasing Psychological Well Being and Reducing Social Isolation among Students in District 1 of Tehranاثربخشی آموزش مهارت‌های شایستگی اجتماعی بر افزایش بهزیستی روان‌شناختی و کاهش انزوای اجتماعی دانش‌آموزان منطقه یک شهر تهران9181297010.30473/elc.2026.77847.1014FAشهرزادسمیعی نژادکارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.مجیدصفاری نیااستاد، گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.Journal Article20251228The progress and development of any society depends on the empowerment of individuals and the promotion of their mental health. Given the role of social competencies in improving interactions and mental health, the aim of the present study was to investigate the effectiveness of social competency skills training on psychological well-being and social isolation of students. This study was conducted using a quasi-experimental method with a pre-test and post-test design and a control group. The statistical population included male elementary school students in Shemiranat County in the academic year 1403-1404. Among them, 40 people were selected purposively and randomly assigned to two experimental and control groups (20 people each). The experimental group received social competency skills training during 12 60-minute sessions. The data collection tools were the Riff Psychological Well-Being Questionnaire (Short Form, 1989) and the Modarresi Yazdi Social Isolation Questionnaire (2014). The data were analyzed using the analysis of covariance test and SPSS-27 software. The results showed that social competence skills training improved psychological well-being and reduced social isolation in the experimental group, while the control group did not show any significant change. Also, the mean scores of psychological well-being subscales increased and social isolation components decreased. In general, social competence training plays an effective role in promoting mental health, increasing positive interactions, and reducing students' isolation behaviors, and implementing such programs in schools can help prevent psychological problems.پیشرفت و توسعه هر جامعه‌ای به توانمندسازی افراد و ارتقای سلامت روان آنان وابسته است. با توجه به نقش شایستگی‌های اجتماعی در بهبود تعاملات و سلامت روان، هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش مهارت‌های شایستگی اجتماعی بر بهزیستی روان‌شناختی و انزوای اجتماعی دانش‌آموزان بود. این مطالعه به روش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون و گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل دانش‌آموزان پسر مقطع ابتدایی شهرستان شمیرانات در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ بود. از میان آنان ۴۰ نفر به روش هدفمند انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه (هرکدام ۲۰ نفر) گمارده شدند. گروه آزمایش طی ۱۲ جلسه ۶۰ دقیقه‌ای آموزش مهارت‌های شایستگی اجتماعی را دریافت کرد. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه بهزیستی روان‌شناختی ریف (فرم کوتاه، ۱۹۸۹) و پرسشنامه انزوای اجتماعی مدرسی یزدی (۱۳۹۳) بود. داده‌ها با آزمون تحلیل کوواریانس و نرم‌افزار SPSS-27 تحلیل شدند. نتایج نشان داد آموزش مهارت‌های شایستگی اجتماعی موجب بهبود بهزیستی روان‌شناختی و کاهش انزوای اجتماعی در گروه آزمایش شد، در حالی که گروه کنترل تغییر معناداری را نشان نداد. همچنین میانگین نمرات زیرمقیاس‌های بهزیستی روان‌شناختی افزایش و مؤلفه‌های انزوای اجتماعی کاهش یافت. به طور کلی، آموزش شایستگی‌های اجتماعی نقش مؤثری در ارتقای سلامت روان، افزایش تعاملات مثبت و کاهش رفتارهای انزواطلبانه دانش‌آموزان دارد و اجرای چنین برنامه‌هایی در مدارس می‌تواند به پیشگیری از مشکلات روان‌شناختی کمک کند.http://elc.journals.pnu.ac.ir/article_12970_ca68a4c3a38ef2f883f1afdcef55403e.pdfدانشگاه پیام نورآموزش و کاوش در یادگیری، رفتار و شناخت3116-10222120260321Hermeneutic Analysis of Erdoğanism Theopolitical Doctorine in Turkish Higher Education: The Engineering of Behavior and Cognitive Thoughtنگاه هرمنوتیک به دکترین تئوپولیتیک اردوغانیسم در حکمرانی آموزش عالی ترکیه: مهندسی رفتار انسانی و تفکر شناختی19301291710.30473/elc.2026.77745.1011FAاسماعیلبنی آدمگروه روابط بین الملل، دانشکده علوم سیاسی،دانشگاه آزاد، زنجان، ایرانJournal Article20260113Since the Justice and Development Party’s (AKP) ascension in 2002, Türkiye’s higher education governance has undergone a profound transformation, recalibrating the intersections of knowledge, national identity, and religious values within a broader project of Erdoğanism civilizational doctrine. The main research question is: How are Erdoğan’s theopolitical policies represented in policy documents, institutional reforms, or official speeches, and how do these representations lead to changes in patterns of understanding, epistemic value systems, and academic behavior. Relying on “Gadame hermeneutics,” the concept of “theopolitics,” and “Governmental Rationality,” this study considers the governance of higher education as a meaning-making process through which epistemic and ethical norms are redefined.Through a qualitative hermeneutic discourse analysis of policy texts, official rhetoric, and institutional reforms related to the Council of Higher Education (YÖK) from 2002 to 2025, the study identifies four primary mechanisms: the reconstruction of the “ideal student” as a moral-civilizational subject; the centralization of rector appointments to maintain interpretive control; the prioritization of “civilizational truth” in epistemic restructuring; and the emergence of an “atmospheric governance” that normalizes loyalty, overt religiosity, and discursive caution. These mechanisms culminate in a form of “cognitive governance” that aligns internal thought with institutional compliance, fostering a “civilizational habitus” and “civilizational pedagogy” that, while bolstering ideological cohesion, creates inherent tensions with the demands of scientific innovation and critical inquiry.با به قدرت رسیدن حزب عدالت و توسعه در سال 2002، حکمرانی آموزش عالی در ترکیه دگرگون شده و رابطه میان دانش، هویت ملی و ارزش‌های دینی به‌گونه‌ای تازه بازتعریف شده است. در این روند، دانشگاه‌ها در چارچوب پروژه تمدنی دکترین اردوغانیسم قرار گرفته‌اند؛ پروژه‌ای که در آن تولید دانش، اخلاق اجتماعی و هویت سیاسی معنایی تازه می‌یابد. پرسش اصلی پژوهش این است که سیاست‌های تئوپولیتیک اردوغان چگونه در اسناد، اصلاحات نهادی یا سخنرانی‌های رسمی بازنمایی می‌شوند و این بازنمایی‌ها چگونه به تغییر الگوهای فهم، ارزش‌گذاری معرفتی و رفتار دانشگاهی منجر می‌شوند. .پژوهش با اتکا به «هرمنوتیک گادامر»، مفهوم «تئوپولیتیک» و «عقلانیت حکمرانی»، حکمرانی آموزش عالی را فرایندی معنا‌ساز می‌داند که از طریق آن هنجارهای معرفتی و اخلاقی بازتعریف می‌شوند. روش مطالعه تحلیل کیفی گفتمان هرمنوتیکی است و متون سیاستی، سخنرانی‌های رسمی و اصلاحات نهادی مرتبط با شورای آموزش عالی ترکیه در فاصله ۲۰۰۲ تا ۲۰۲۵ را تحلیل می‌کند. یافته‌ها چهار سازوکار اصلی را نشان می‌دهد: بازسازی «دانشجوی آرمانی» به‌عنوان سوژه‌ای اخلاقی-تمدنی؛ تمرکزگرایی در انتصاب رؤسای دانشگاه‌ها برای اعمال کنترل تفسیری؛ اولویت دادن به «حقیقت تمدنی» در بازتنظیم معرفتی؛ و شکل‌گیری حکمرانی اتمسفریک که وفاداری، دینداری آشکار و احتیاط گفتمانی را عادی‌سازی می‌کند. این سازوکارها نوعی «حکمرانی شناختی» ایجاد می‌کنند که تفکر و باورهای درونی را با تبعیت نهادی پیوند می‌دهد و به شکل‌گیری «هابیتوس تمدنی» و «پداگوژی تمدنی» در دانشگاه‌ها منجرمی‌شود؛ وضعیتی که در عین تقویت انسجام ایدئولوژیک، با الزامات نوآوری علمی و تفکر انتقادی نیز تنش‌هایی ایجاد می‌کند.http://elc.journals.pnu.ac.ir/article_12917_e47859548411a35aba4634d421ac1825.pdfدانشگاه پیام نورآموزش و کاوش در یادگیری، رفتار و شناخت3116-10222120260321Study of Social Responsibility with Happiness and Psychological Resilience of High School Studentsمطالعه مسئولیت‌پذیری اجتماعی با شادکامی و تاب‌آوری روان‌شناختی دانش‌آموزان مقطع متوسطه اول31381291810.30473/elc.2026.77662.1010FAامیدصفریاستادیار گروه تربیت‌بدنی، واحد نورآباد ممسنی، دانشگاه آزاد اسلامی، نورآباد ممسنی، ایرانJournal Article20260116The purpose of this study was to determine the relationship between social responsibility with happiness and psychological resiliency of high school students in mamasani city . this research was applied and descriptive and correlational . The statistical population of the study consisted of all the first high school students of mamasani town to persons , of which 360 were selected as the sample and by stratified random sampling method . Data were collected using standard questionnaire of happiness questionnaire ( 2011 ) , connor and connor psychological resilience ( 2003 ) and carroll ( 2003 ) social responsibility . To describe the data , descriptive statistics methods and for inferential analysis of data , pearson correlation and regression methods were used . The results of the study showed that there was a positive and significant relationship between social responsibility with happiness and psychological resilience of students , and also social responsibility had a significant relationship with happiness and psychological resiliency of students . ( p < 0.01 ).هدف از این تحقیق، مطالعه ارتباط بین مسئولیت‌پذیری اجتماعی با شادکامی و تاب‌آوری روان‌شناختی دانش‌آموزان مقطع متوسطه اول شهرستان ممسنی بود. روش تحقیق حاضر کاربردی و از نوع توصیفی و همبستگی بود. جامعه آماری این تحقیق، تمامی دانش‌آموزان مقطع متوسطه اول شهرستان ممسنی به تعداد 5308 نفر بود، که از این تعداد 360 نفر به عنوان نمونه و به روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای با محقق همکاری کردند. ابزار جمع‌آوری داده‌ها پرسشنامه‌های استاندارد شادکامی زارعی (1391)، تاب‌آوری روان‌شناختی کانر و دیدید سون ( 2003) و مسئولیت‌پذیری اجتماعی کارول (2003) بود. برای توصیف داده‌ها از روش‌های آمار توصیفی و برای تجزیه استنباطی داده‌ها از روش‌های آماری ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون استفاده شد. نتایج حاصل از تحقیق نشان داد که بین مسئولیت‌پذیری اجتماعی با شادکامی و تاب‌آوری روان‌شناختی دانش‌آموزان رابطه‌ی مثبت و معناداری وجود داشت و همچنین مسئولیت‌پذیری اجتماعی قابلیت پیش‌بین معنادار شادکامی و تاب‌آوری روان‌شناختی دانش‌آموزان را داشت. بنابراین شایسته است که به منظور افزایش شادکامی و تاب‌آوری روان‌شناختی در جامعه هدف توجه بیشتری به مسئولیت‌پذیری اجتماعی شود.(01/0P ≤).http://elc.journals.pnu.ac.ir/article_12918_d9fe9d2177f4c2d508053dcbe242af69.pdfدانشگاه پیام نورآموزش و کاوش در یادگیری، رفتار و شناخت3116-10222120260321The Effectiveness of Social, Emotional, and Behavioral Skills Training on Dysfunctional Attitudes and Effective Communication with Peers in Elementary School Students with Social Communication Disorders in Tehranاثربخشی آموزش مهارت‌های اجتماعی، هیجانی و رفتاری بر نگرش‌های ناکارآمد و ارتباط مؤثر با همسالان در دانش‌آموزان مبتلا به اختلال ارتباط اجتماعی مقطع ابتدایی شهر تهران39481313610.30473/elc.2026.77835.1013FAمرجانرعیت پورلحاقیکارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایرانمجیدصفاری نیااستاد تمام گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.Journal Article20251228The aim of the present study was to investigate the effectiveness of social, emotional and behavioral skills training on ineffective attitudes and effective communication with peers in students with social communication disorder. The research method was a quasi-experimental design with a pre-test and post-test design with an experimental and control group. The statistical population included sixth grade male students in Tehran in the academic year 1403-1404. The sample size was 30 people selected purposively and randomly assigned to two experimental groups (15 people) and a control group (15 people). The data were interpreted using SPSS software and descriptive statistics (frequency, percentage, mean and standard deviation) and then inferential statistics to obtain analysis of covariance. To screen for social communication disorder, the students were selected based on the diagnostic criteria in DSM-5-TR, diagnostic interview, and teacher opinion. The Alessandro and Burton (2006) Dysfunctional Attitudes for Children and Adolescents Questionnaire and Mavroli's (2008) Peer Relationship Questionnaire were used to assess the variables. The experimental group underwent social, emotional, and behavioral skills training in 12 60-minute sessions (in person). The findings of the study showed that, after controlling for the pretest, there was a significant difference between the experimental and control groups in ineffective attitudes (P<0.005 and F=8.25) and effective peer relationships (P<0.015 and F=6.12) in people with social communication disorder; social, emotional, and behavioral skills were effective in reducing ineffective attitudes and increasing effective peer relationships in people with social communication disorder. Therefore, interventions based on social, emotional, and behavioral skills training can be used to improve the poor communication skills of adolescents with social communication disorder.هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش مهارت‌های اجتماعی، هیجانی و رفتاری بر نگرش‌های ناکارآمد و ارتباط مؤثر با همسالان در دانش‌آموزان مبتلا به اختلال ارتباط اجتماعی بود. روش پژوهش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه آزمایش و کنترل بود. جامعة آماری شامل دانش‌آموزان پسر پایة ششم ابتدایی شهر تهران در سال تحصیلی 1403-1404 بود. حجم نمونه تعداد 30 نفر به شیوه هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (15 نفر) و گروه کنترل (15 نفر) جایگزین شدند. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS و از شاخص‌ها و روش‌های آمارتوصیفی (فراوانی، درصد، میانگین و انحراف استاندارد) و سپس از آمار استنباطی برای بدست آوردن تحلیل کوواریانس تفسیر شدند. برای غربال اختلال ارتباط اجتماعی، دانش‌آموزان مدنظر با توجه به ملاک‌های تشخیص در DSM-5-TR، مصاحبه تشخیصی و نظر معلمان تعیین شدند و برای ارزیابی متغیرها از پرسشنامة‌های نگرش‌های ناکارآمد کودکان و نوجوانان دوالساندرو و بورتون (2006) و پرسشنامة ارتباط با همسالان کودکان ماورولی (2008) استفاده شد. گروه آزمایش در 12 جلسه 60 دقیقه‌ای (حضوری) تحت آموزش مهارت‌های اجتماعی، هیجانی و رفتاری قرار گرفتند. یافته‌های پژوهش نشان داد که با کنترل پیش‌آزمون بین گروه آزمایش و کنترل در نگرش‌های ناکارآمد (P<0.005 و F=8.25) و ارتباط مؤثر با همسالان (P<0.015 و F=6.12) مبتلا به اختلال ارتباط اجتماعی تفاوت معنادار وجود دارد؛ مهارت‌های اجتماعی، هیجانی و رفتاری بر کاهش نگرش‌های ناکارآمد و افزایش رابطة مؤثر با همسالان در افراد مبتلا به اختلال ارتباط اجتماعی مؤثر بوده است. از اینرو می‌توان برای بهبود ضعف مهارت‌های ارتباطی نوجوانان مبتلا به اختلال ارتباط اجتماعی از مداخلات مبتنی بر آموزش مهارت‌های اجتماعی، هیجانی و رفتاری استفاده کرد.http://elc.journals.pnu.ac.ir/article_13136_258aba8f564fc04b0d81dac342ead4f1.pdfدانشگاه پیام نورآموزش و کاوش در یادگیری، رفتار و شناخت3116-10222120260321Predicting the Teaching Style and Quality of Teachers' Interpersonal Relationships Based on Thematic Relationshipsپیش‌بینی سبک تدریس و کیفیت روابط بین فردی معلمان براساس روابط موضوعی49581317210.30473/elc.2026.77942.1016FAچیمنمولائیکارشناسی ارشد علوم تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد سقز، سقز، ایرانJournal Article20260105The aim of the present study was to predict the teaching style and quality of teachers' interpersonal relationships based on thematic relationships. Therefore, the research method is correlational. The statistical population of this study includes all elementary school teachers in Saqqez city in 1403, which is 648 people. Therefore, Morgan's table was used to determine the sample size, and 242 people were selected on this basis. Data were collected through the Bell Object Relations and Reality Testing Inventory (BORRTI), the Quality of Relationships Inventory (QRI), and the Palouse and Maricoto Teaching Styles Questionnaire, and were analyzed using SPSS version 21 through descriptive and inferential statistics. According to the results of this study, in order to increase the quality of interpersonal relationships, especially among teachers who are in contact with the young generation and the future of society, it is necessary to reduce issues such as social incompetence, narcissism, insecure attachment, and alienation, in order to increase the quality of interpersonal relationships. On the other hand, since every research has limitations, the limitation of this research is that the findings cannot be generalized to teachers from other regions, educational levels, or different types of schools. The results of the study indicate that thematic relationships have the ability to predict teaching style and the quality of interpersonal relationships inversely. The findings of the present study indicate that academic engagement can be predicted by secure attachment. Moreover, interpersonal relationships, as a fundamental component of effective communication skills, play a significant role in fulfilling individuals' social and emotional needs. The more capable individuals are of establishing effective and constructive communication, the stronger and healthier their interpersonal relationships become, both within the family environment and in the workplace. Conversely, the inability to develop effective and positive relationships with others may result in failure, reduced achievement, depression, and a range of other psychological and emotional difficulties.هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش مهارت‌های اجتماعی، هیجانی و رفتاری بر نگرش‌های ناکارآمد و ارتباط مؤثر با همسالان در دانش‌آموزان مبتلا به اختلال ارتباط اجتماعی بود. روش پژوهش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه آزمایش و کنترل بود. جامعة آماری شامل دانش‌آموزان پسر پایة ششم ابتدایی شهر تهران در سال تحصیلی 1403-1404 بود. حجم نمونه تعداد 30 نفر به شیوه هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (15 نفر) و گروه کنترل (15 نفر) جایگزین شدند. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS و از شاخص‌ها و روش‌های آمارتوصیفی (فراوانی، درصد، میانگین و انحراف استاندارد) و سپس از آمار استنباطی برای بدست آوردن تحلیل کوواریانس تفسیر شدند. برای غربال اختلال ارتباط اجتماعی، دانش‌آموزان مدنظر با توجه به ملاک‌های تشخیص در DSM-5-TR، مصاحبه تشخیصی و نظر معلمان تعیین شدند و برای ارزیابی متغیرها از پرسشنامة‌های نگرش‌های ناکارآمد کودکان و نوجوانان دوالساندرو و بورتون (2006) و پرسشنامة ارتباط با همسالان کودکان ماورولی (2008) استفاده شد. گروه آزمایش در 12 جلسه 60 دقیقه‌ای (حضوری) تحت آموزش مهارت‌های اجتماعی، هیجانی و رفتاری قرار گرفتند. یافته‌های پژوهش نشان داد که با کنترل پیش‌آزمون بین گروه آزمایش و کنترل در نگرش‌های ناکارآمد (P<0.005 و F=8.25) و ارتباط مؤثر با همسالان (P<0.015 و F=6.12) مبتلا به اختلال ارتباط اجتماعی تفاوت معنادار وجود دارد؛ مهارت‌های اجتماعی، هیجانی و رفتاری بر کاهش نگرش‌های ناکارآمد و افزایش رابطة مؤثر با همسالان در افراد مبتلا به اختلال ارتباط اجتماعی مؤثر بوده است. از اینرو می‌توان برای بهبود ضعف مهارت‌های ارتباطی نوجوانان مبتلا به اختلال ارتباط اجتماعی از مداخلات مبتنی بر آموزش مهارت‌های اجتماعی، هیجانی و رفتاری استفاده کرد.http://elc.journals.pnu.ac.ir/article_13172_41942c7cbc718350240088a05cee4823.pdfدانشگاه پیام نورآموزش و کاوش در یادگیری، رفتار و شناخت3116-10222120260321Analysis of the Explanatory Power of Gardner’s Multiple Intelligences Dimensions in Predicting the Mathematics Performance of Eighth Grade Studentsتحلیل قدرت تبیینی ابعاد هوش‌های چندگانه گاردنر در پیش‌بینی عملکرد ریاضی دانش‌آموزان پایه هشتم59721335410.30473/elc.2026.78411.1022FAناصرحداد زادهاستادیار گروه ریاضی، واحد بین‌الملل اروند، دانشگاه آزاد اسلامی، آبادان، ایرانآرزوگرمسیریکارشناسی ارشد آموزش ریاضی، گروه ریاضی، واحد بین‌الملل اروند، دانشگاه آزاد اسلامی، آبادان، ایرانقاسمرکابداراستادیار گروه ریاضی، واحد بین‌الملل اروند، دانشگاه آزاد اسلامی، آبادان، ایرانسارهظریفکارشناسی ارشد آموزش ریاضی، گروه ریاضی، واحد بین‌الملل اروند، دانشگاه آزاد اسلامی، آبادان، ایرانJournal Article20260113This study aimed to examine the relationship between the dimensions of Gardner’s multiple intelligences and mathematical performance among eighth-grade students. In terms of purpose, the study was applied, and in terms of method, it employed a descriptive correlational design. The statistical population consisted of all male and female eighth-grade students enrolled in lower secondary schools in Borazjan during the 2022–2023 academic year, totaling 1,923 students. Based on the Krejcie and Morgan sample size table, 320 students were selected through cluster sampling. Data were collected using two instruments: the 80-item Gardner Multiple Intelligences Questionnaire, measuring eight dimensions of intelligence, including logical–mathematical, verbal–linguistic, visual–spatial, musical, bodily–kinesthetic, interpersonal, intrapersonal, and naturalistic intelligence; and a researcher-developed mathematics performance test based on the first four chapters of the eighth-grade mathematics textbook. Data were analyzed using descriptive and inferential statistics, including Pearson’s correlation coefficient and multiple linear regression analysis, through SPSS version 26. The results indicated significant relationships between some dimensions of multiple intelligences and mathematical performance. Regression analysis showed that the model predicting mathematical performance based on the dimensions of multiple intelligences was statistically significant, F(8.311)=61.606, p<0.001, and explained approximately 61.3% of the variance in students’ mathematical performance. Among the examined dimensions, logical–mathematical intelligence was the strongest positive predictor of mathematical performance, while musical intelligence also emerged as a significant positive predictor. In contrast, some dimensions did not show a significant predictive role in the regression model. The findings suggest that students’ mathematical performance is associated with multiple cognitive and individual abilities and cannot be reduced to a single factor. Therefore, considering students’ individual differences and employing diverse instructional strategies may help improve mathematics learning. However, given the correlational nature of the study, the findings should not be interpreted as evidence of causality or as a full confirmation of the theory of multiple intelligences.این پژوهش با هدف بررسی رابطه ابعاد هوش‌های چندگانه گاردنر با عملکرد ریاضی دانش‌آموزان پایه هشتم انجام شد. پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش‌آموزان دختر و پسر پایه هشتم دوره متوسطه اول شهر برازجان در سال تحصیلی ۱۴۰۱-۱۴۰۲ به تعداد ۱۹۲۳ نفر بود که بر اساس جدول مورگان و کرجسی، ۳۲۰ نفر به روش نمونه‌گیری خوشه‌ای به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. برای گردآوری داده‌ها از دو ابزار استفاده شد: پرسشنامه ۸۰ سؤالی هوش‌های چندگانه گاردنر شامل هشت بعد هوش منطقی-ریاضی، زبانی-کلامی، دیداری-فضایی، موسیقیایی، جنبشی-حرکتی، بین‌فردی، درون‌فردی و طبیعت‌گرا، و آزمون عملکرد ریاضی محقق‌ساخته بر اساس محتوای چهار فصل نخست کتاب ریاضی پایه هشتم. داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی، شامل ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون خطی چندگانه، در نرم‌افزار SPSS نسخه ۲۶ تحلیل شد. نتایج نشان داد که بین برخی از ابعاد هوش‌های چندگانه و عملکرد ریاضی رابطه معنادار وجود دارد. نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که مدل پیش‌بینی عملکرد ریاضی بر اساس ابعاد هوش‌های چندگانه معنادار است .(F( 8/311)=61/60 6, p< 0/001) و این ابعاد در مجموع توانستند حدود 3/61 درصد از واریانس عملکرد ریاضی دانش‌آموزان را تبیین کنند. در میان ابعاد مختلف، هوش منطقی-ریاضی قوی‌ترین پیش‌بین مثبت عملکرد ریاضی بود و هوش موسیقیایی نیز پیش‌بین مثبت و معنادار عملکرد ریاضی به دست آمد. در مقابل، برخی ابعاد در مدل رگرسیونی نقش پیش‌بینی‌کنندگی معناداری نشان ندادند. یافته‌ها بیانگر آن است که عملکرد ریاضی دانش‌آموزان با مجموعه‌ای از توانایی‌های شناختی و فردی مرتبط است و نمی‌توان آن را صرفاً به یک عامل منفرد تقلیل داد. بنابراین، توجه به تفاوت‌های فردی دانش‌آموزان و به‌کارگیری راهبردهای آموزشی متنوع می‌تواند در بهبود یادگیری ریاضی سودمند باشد. با این حال، با توجه به ماهیت همبستگی پژوهش، نتایج نباید به‌عنوان رابطه علّی یا تأیید کامل نظریه هوش‌های چندگانه تفسیر شود.http://elc.journals.pnu.ac.ir/article_13354_e60423991a246711db68aebe5ad60922.pdf